Horacy - Pieśni
Podmiotem lirycznych pieśni Horacego jest człowiek mądry, wykształcony, pogodny, nastawiony optymistycznie do życia, prezentujący własne poglądy na śmierć i przemijanie. Podmiot liryczny uświadamia nam, że nie należy dbać o przyszłość, przejmować się nią lub starać się ją poznać, chodząc na przykład do wróżbitów. Nikt z nas nie zna jutra, nikt z nas nie ma wpływu na przyszłość. Każdego dnia trzeba przyjmować to, co nas spotyka. Trzeba cieszyć się życiem, z tego, co nas cieszy i raduje, pokonywać problemy, nie przejmować się chorobą, śmiercią ani się ich obawiać. Dopóki żyjemy, musimy czerpać z życia wszystko to, co ono ma nam do zaoferowania. "Carpe diem" - tak brzmi po łacinie główna myśl utworu. Autorem jej jest zwolennik filozofii o nazwie epikureizm, zgodnie z którą człowiek powinien starać się osiągnąć w życiu stan szczęścia, bez względu na okoliczności. Z epikureizmem wiąże się również filozofia stoicka - zalecająca osiąganie równowagi wewnętrznej i spokoju ducha. Jedną z pieśni Horacego jest też "Non omnis moriar" co znaczy po polsku "Nie wszystek umrę". Przesłanie tej pieśni jest optymistyczne - śmierć poety, pisarza, artysty niczego nie zmienia, on będzie dalej żył w swoich dziełach, osiągnąwszy życie wieczne. Sztuka jest pomnikiem - trwalszym niż ze spiżu, potężniejszym niż piramidy, odpornym na deszcze i wichury. Sztuka (w tym przypadku poezja) jest jak ten pomnik niezniszczalna, trwała, doskonała i wieczna.